Persoonlijk Young Adult

Minirecensies: Zonder titel, Tokio voor altijd en De Godden broers

Zoals je in mijn vorige blog kon lezen heb ik het hele jaar al niet echt goede leeservaringen. Hier en daar zijn er wat uitzonderingen, maar over het algemeen merk ik dat ik veelal mijn hoofd er niet bij kan houden of mezelf niet kan verliezen in het verhaal. Ik vind het dan altijd vervelend om iets over zo’n boek te schrijven, want ik ben ervan overtuigd dat als een boek mij niet raakt, het niets zegt over de kwaliteit van het boek. Maar een boekenblog onderhouden als je telkens boeken leest waar je eigenlijk niet over wil schrijven is ook lastig…

Daarom wil ik vandaag over drie boeken iets vertellen: Zonder titel, Tokio voor altijd en De Godden broers. En ik noem het in de titel dan wel “minirecensies”, maar ik hoop dat ze eigenlijk niet zo gezien worden.

Zonder titel – Erna Sassen

Erna Sassen is een van mijn favoriete schrijvers. Het is dus niet zo gek dat ik haar nieuwste boek, Zonder titel, meteen kocht. Ik was er eigenlijk van verzekerd dat dit een goede leeservaring zou worden. En ja, op zich was het boek weer net zo mooi geschreven zoals ik van Erna Sassen gewend ben en ik kon ook merken dat ze zich enorm heeft ingeleefd en misschien zelfs wel een stukje van haarzelf in de hoofdpersoon heeft verwerkt. Maar die hoofdpersoon (laat ik gewoon eerlijk zijn en zeggen dat ik de naam niet meer weet) was boos en ik merkte dat ik niet goed kon omgaan met die boosheid. Ik kon me niet goed verplaatsen ín die boosheid en dus raakte ik een beetje geïrriteerd. Ik begreep de boosheid niet en ik had misschien ook wel helemaal geen zin om over zo’n boos iemand te lezen. Daarom denk ik in dit geval dat het moment waarop ik Zonder titel las geen goed moment was.

Tokio voor altijd – Emiko Jean

Geloof me, over Tokio voor altijd heb ik al iets van zes keer geprobeerd een recensie te schrijven. Elke keer bleef ik haken. Kwam ik niet goed uit mijn woorden. Het lukte me niet de vinger te leggen op wáárom het boek me niet trok. De reden dat ik het wilde lezen was vooral omdat ik tijdens het lezen van de achterflaptekst meteen moest denken aan The Princess Diaries (dit lees ik ook in elke recensie over dit boek) en dat alleen al overtuigde me. Maar ik hoopte ook op meer informatie over Japan en de keizerlijke familie. Ik heb uiteindelijk daar niet zoveel over gelezen. Daarnaast kwam voor mij een bepaalde verliefdheid in het boek vrij plotseling. Ik had de opbouw ernaartoe totaal gemist. Of het was me gewoon niet duidelijk genoeg. In ieder geval, Tokio voor altijd leek totaal langs me heen te gaan en het greep me niet zoals ik gewenst had.

De Godden broers – Meg Rosoff

Volgens mij is dit het derde boek van Meg Rosoff dat ik gelezen heb. Ooit had ik een collega die enorm enthousiast over haar was en sindsdien ben ik geïnteresseerd. De Godden broers had ik al een paar keer in mijn handen gehad en toen won ik het boek via Instagram. Superleuk! Het leek me een heerlijk zomers verhaal met een ruw randje. En dat was het ook. Alleen kreeg ik maar geen band met de personages. Halverwege het boek had ik nog steeds niet goed in de gaten wie wie was en wat de relaties onderling waren, die vooral in dit boek behoorlijk belangrijk zijn. Veel belangrijke dingen die gezegd werden of die gebeurden gingen dus langs me heen, voornamelijk omdat ik niet goed bij was.

Ik vind het heel erg jammer en ook wel interessant dat waar je persoonlijk ‘zit’ in het leven zo’n invloed kan hebben op je leeservaringen. Een goed voorbeeld daarbij is de Harry Potterserie die ik inmiddels al zo vaak gelezen heb, maar toch lees ik ze elke keer anders. Vroeger had ik een hekel aan deel vijf, nu is het een van mijn favoriete delen. Vroeger was Dumbledore mijn held, tegenwoordig zie ik steeds meer zijn fouten. En dat is met elk boek zo. De boeken die ik hierboven genoemd heb, las ik gewoon op een verkeerd moment. Het zegt niets over het boek zelf en veel meer over hoe belangrijk het is om een boek te vinden dat op dat moment bij je past.

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply
    Naomi
    11 oktober 2021 at 12:25

    ‘Het leven’ heeft zeker weten invloed op je leesgedrag en wat je van boeken vindt. Ik hoop dat je iets kunt vinden waar je nu heerlijk in kunt duiken, zodat je toch weer wat positieve leeservaringen op kunt doen. Kan me voorstellen dat je dat nu echt mist.

  • Geef een reactie

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

    %d bloggers liken dit: