Young Adult

Boekbespreking: Schaduwbroer (I. Hannema)

Yes! Ik heb mijn eerste boek van 2021 uit. Vorig jaar had ik inmiddels al wat meer boeken gelezen, maar nu heb ik een wat slomere start (and that’s okay). Het eerste boek dat ik las dit jaar is Schaduwbroer van Iris Hannema, een van de laatste recensieboeken die ik nog in huis heb liggen. Het verhaal sprak me aan, omdat het klonk als een psychologisch verhaal waarin iemand zichzelf steeds beter leert kennen. Hebe, de hoofdpersoon, reist namelijk af naar Japan, om daar erachter te komen wat er met haar overleden broer Alec is gebeurd.

Japan

Ik ben niet zo’n enorme Japankenner, maar dankzij dit boek weet ik nu wel een stuk meer. Hannema beschrijft uitgebreid over verschillende gebruiken of gerechten in Japan. Soms iets te uitgebreid, de vele details werden me wat te veel. Dit had denk ik nog veel meer te maken met de manier waarop de details in het boek verwerkt waren. Dit gebeurde namelijk vaak in korte bijzinnen die voor mij de ‘flow’ uit het verhaal haalde.

Nu ik op straat sta, voelt alles om me heen zo vreemd. De kleuren zijn anders, geler, warmer, feller, de reclames die boven de ramen hangen zijn in Japanse karakters, geheimtaal. Er is geen verwarring met Amsterdam mogelijk, maar mijn hoofd kan het nog niet goed verwerken, loopt achter, als de slepende wijzers van een horloge met een bijna lege batterij. Er ligt een surrealistische waas over wat ik zie, alsof de wereld van glas is en ik achter een van die vette ramen sta, loerend, hopend op iemand die me binnen zal laten.

Mysterieuze haiku

Naast Japan, leren we ook Alec en Hebe goed kennen. Hebe gaat naar Japan, omdat dit het land is waar haar broer en zij altijd over droomden. Ze heeft een kaart van hem gekregen met daarop een mysterieuze haiku, waardoor ze zich afvraagt of het overlijden van haar broer echt een ongeluk is geweest of dat er nog meer achter schuilt. De reis naar Japan is voor haar meteen ook een rouwproces, eentje die ik als lezer niet altijd goed kon plaatsen – maar het lukte me niet om erachter te komen waarom niet. Ik denk dat het op sommige momenten iets te gekunsteld aan voelde, of ik kon me gewoon niet indenken dat ik zulke diepe zaken met mijn eigen broer zou bespreken.

Het einde van Schaduwbroer vond ik dan ook het mooist. Hebe krijgt antwoorden op haar vragen en reist verder, het rouwen is nog niet voorbij, maar toch voelt het alsof ze ook eindelijk verder kan met haar leven.

You Might Also Like

No Comments

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: