Young Adult

Boekbespreking: Onvindbaar (K. Tailor)

Het is oktober en dat betekent natuurlijk Halloween. Daar doe ik eigenlijk helemaal niets mee, behalve dan dat ik het leuk vind om in deze maand wat spannende(re) boeken te lezen. Onvindbaar is zo’n spannend boek en ik heb zeker tijdens het lezen een aantal keer op het puntje van mijn stoel gezeten.

Onvindbaar: waar gaat het over?

Freya begint het nieuwe schooljaar op een kostschool in de bossen. Haar moeder is een halfjaar geleden overleden en haar vader verwerkt zijn verdriet door zich volledig op zijn baan te storten. Hij heeft dan ook besloten dat Freya beter af is op een kostschool.
Al na een paar dagen verdwijnt haar klasgenoot Maria. De meesten zoeken er niets achter, het zal wel aandachttrekkerij zijn. Maar Freya heeft het gevoel dat er iets niet klopt. Samen met haar nieuwe vriendin Terri gaat ze op onderzoek uit. Wat kan er gebeurd zijn? Weet Maria’s ex-vriend meer? En waarom had ze contact met een drugsdealer?
Freya raakt steeds dieper verwikkeld in de intriges en geheimen rond de verdwijning van Maria. Niet iedereen is even blij met haar bemoeienis. Gelukkig heeft ze de knappe Leo nog, alleen jammer dat hij haar docent is…

Er zit een banaan in je…

In Onvindbaar is er veel aan de hand en veel van die dingen zijn niet helemaal pluis. Soms leek het alsof de auteur expres wilde choqueren, bijvoorbeeld wanneer een leerling op de kostschool een banaan in d’r vagina steekt (???) terwijl een andere leerling dit filmt (en een andere weer stiekem aan het gluren is). Maar over het algemeen is het vooral een verhaal over een vermissing en tieners die de vermissing willen oplossen. Ik kon me hier wel aan storen, want zijn we inmiddels niet voorbij al die boeken, series en films met tieners die zonder hulp van de politie op zoek gaan naar een dader? En in Onvindbaar wordt ook nog eens heel negatief gesproken over het politiewerk en dat ze te weinig doen. Dus gaan zij, twee tieners, het maar fixen.

Zoeken naar de dader

Tijdens het lezen van een spannend boek, zeker bij een vermissing zoals in dit boek, ben ik eigenlijk continu bezig met het vinden van de dader. Die lag er dit keer wel vrij dik bovenop, al liep het uiteindelijk allemaal wel iets anders dan ik vermoedde. Daardoor heb ik nogal een gemengd gevoel over het einde. De plottwist vond ik namelijk wel goed, maar de weg er naartoe voelde een beetje cliché. Al vond ik het wel spannend, maar goed, dat heb ik – als angsthaas – al gauw.

Ik vond Onvindbaar dus een fijn boek om te lezen, al waren er wel wat puntjes die wat beter of origineler hadden gekund. Toch heb ik me hier niet enorm aan gestoord en ik merkte ik dat ik vooral door wilde lezen en echt in het verhaal zat, wat voor mij uiteindelijk toch het belangrijkste is.

You Might Also Like

No Comments

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: