Overzicht

Deze boeken las ik tot nu toe in 2021

Eind 2020 vertelde ik te gaan stoppen met mijn blog. Ik zou alleen nog blogs schrijven over de recensieboeken die op me lagen te wachten. Maar inmiddels is de vierde maand van 2021 alweer bijna op de helft en kan je me nog steeds hier vinden. Niet alleen omdat ik nog steeds recensie-exemplaren binnenkrijg (wat ik uiteraard helemaal niet erg vind), maar vooral omdat ik het toch wel heel moeilijk vond om mijn fijne en vertrouwde plekje op het internet weg te doen. Ook heb ik inmiddels andere ideeën waar ik mijn blog en vooral de naam Een letter meer graag goed voor kan gebruiken.

Een andere reden is dat er gewoon een kleine recensent in mij woont. Ik vind het nu heerlijk om tijdens het lezen niet meer na te hoeven denken over wat mijn mening precies is en hoe ik dat in een recensie ga verwoorden, maar tegelijkertijd mis ik het om diezelfde mening te delen en om wat langer bezig te zijn met een boek. Telkens als ik hier een boek wél bespreek dan vind ik het ook een beetje sneu voor de boeken die geen aandacht hebben gekregen.

Daarom ga ik je vandaag kort vertellen over de boeken die ik tot nu toe gelezen heb in 2021. Dat zijn er nog maar elf, want lezen staat op een extreem laag pitje en dat heeft vooral te maken met mijn herontdekking van Animal Crossing én omdat ik continu in slaap val tijdens het lezen, behalve ‘s avonds voor het slapengaan (ironisch, hè?).

1. Schaduwbroer van Iris Hannema

Schaduwbroer was het eerste boek dat ik in 2021 las en dit was ook een recensieboek, daarom schreef ik er al een uitgebreide blog over die je hier kunt lezen. Misschien nog wel leuk om toe te voegen dat ik dit boek compleet vergeten was en dat ik me amper kan herinneren waar het over ging. (Nu ben ik daar sowieso al geen ster in. Het lukt me vaak niet eens om direct na het lezen van een boek een samenvatting te geven.)

2. Briefjes voor Pelle van Marlies Slegers

Hoe moeilijk het ook is om een negatieve recensie te schrijven over een boek, ik doe het nog altijd tien keer liever dan schrijven over een boek dat ik heel mooi vond. Briefjes voor Pelle was voor mij zo’n boek. Vooral doordat de rouwverwerking van Pelle erg herkenbaar en echt aanvoelde.

3. Thuis in mezelf van Rupi Kaur

Eind januari was de Poëzieweek en ik las twee gedichtenbundels. De eerste was van Rupi Kaur, van haar las ik al eerder Melk en honing en en De zon en haar bloemen. Thuis in mezelf vond ik wat minder vernieuwend om te lezen, maar de gedichten waren over het algemeen qua gevoel wel wat positiever, had ik het idee. En dat vond ik fijn.

4. Zuurstof van Adriana Ivanova

Ik las dus nog een gedichtenbundel: Zuurstof. Ik kwam dit knalroze boekje meerdere keren tegen op Instagram en mijn interesse was gewekt. Uiteindelijk was het niet helemaal mijn smaak, maar er stonden zeker gedichten in die mij even lieten stilstaan en nadenken. Misschien komt het ook gewoon doordat ik poëzie lezen een worsteling blijf vinden.

5. De zee kwam door de brievenbus van Selma Noort

Ik zal nooit vergeten dat ik op de basisschool leerde over de Watersnoodramp van 1953. Het maakte enorme indruk op me en ik heb er daarna ook flink over gedroomd: ons huis stond onder water en we zaten allemaal op het dak toen ik erachter kwam dat ik mijn knuffel vergeten was. Ik zwom terug om hem te halen en toen ik weer bij het dak kwam, was mijn familie weg. Een droom (nachtmerrie eigenlijk) die ik nooit meer zal vergeten. Ik kwam De zee kwam door de brievenbus tegen tijdens een rondje online boeken neuzen (je moet wat als de boekhandels dicht zijn) en besloot het te reserveren bij de bibliotheek. Uiteindelijk vond ik het boek niet zo heel boeiend om te lezen, waarschijnlijk omdat het – als ik het me goed herinner – niet enorm diep inging op de Watersnoodramp zelf.

6. Zoals u wenst van Denise Marinus

Over Zoals u wenst schreef ik al een uitgebreide blogpost. Ik schreef hierin dat ik het jammer vond dat ik met de verkeerde verwachting het boek was gaan lezen, waardoor ik pas laat de smaak te pakken had. Inmiddels weet ik dat de auteur bezig is met een tweede deel en ik ben toch wel nieuwsgierig.

7. Zwemmen in het donker van Tomasz Jedrowski

De laatste blog die hier verschenen is ging over dit boek. Het boek maakte indruk, vooral doordat ik leerde over de geschiedenis van Polen en hoe het was om in die tijd en in dat land homoseksueel te zijn. Het was mooi om te lezen hoe ze allebei hun eigen keuzes maken en dat beide keuzes te begrijpen zijn.

8. Mary John van Ana Pessoa

Ja, dit boek… Ik had niet verwacht dat het me zo tegen zou vallen. Op Instagram vertelde ik nog heel blij dat dit een boek was waarvan ik gewoon wist dat het iets voor mij was en dat bleek uiteindelijk niet zo te zijn. Ook van dit boek heb ik weinig onthouden, behalve dan de bijzondere vorm van vertellen. Het hele boek is namelijk een brief van de hoofdpersoon naar een belangrijke persoon in haar leven. Je leert haar en de relatie met deze persoon steeds beter kennen, maar ik had denk ik wel moeite met de bitterheid van de hoofdpersoon. Ik zeg ‘denk ik’, want dat is het enige gevoel dat naar boven komt als ik aan dit boek denk.

9. Tegenwoordig heet iedereen Sorry van Bart Moeyaert

Nog een teleurstelling: Tegenwoordig heet iedereen Sorry, een boek dat van veel mensen een hoge waardering krijgt, waardoor ik toch even aan mezelf ging twijfelen. Had ik iets gemist? Ik denk het niet. Het blijft bizar hoe wisselend we boeken kunnen ervaren, zeker als er zulke extreem wisselende ervaringen zijn. Het voelt niet helemaal eerlijk om lang over dit boek te praten, want ook van dit boek heb ik weinig herinneringen.

10. Verwachting van Anna Hope

Op de achterkant van Verwachting staat zoiets als: voor de lezers van Sally Rooney. Oké, count me in. Ik vond het boek ook zeker interessant om te lezen. Elk hoofdstuk lees je vanuit verschillende perspectieven, over Hannah, Cate en Lissa. Drie vriendinnen die allemaal hun eigen worstelingen hebben: de een is moeder en heeft moeite met deze nieuwe rol, de ander wil juist moeder worden en het lukt niet. Ondanks de wisselende verhaallijnen lukte het me niet om de personages uit elkaar te houden. Daardoor ging ik er ook teveel langs me heen en zakte mijn interesse tegen het einde steeds verder weg. Het lag meer aan mij dan aan het boek dus.

11. Moordgids voor lieve meisjes van Holly Jackson

Het elfde en laatste boek dat ik tot nu toe las is Moordgids voor lieve meisjes en o, wat ben ik blij dat ik dit boek uiteindelijk toch ben gaan lezen. Ik weet nog heel goed dat ik het persbericht van dit boek kreeg en dacht: neh, niks voor mij. Vervolgens zag ik bij iedereen positieve recensies verschijnen. En nog steeds zie ik het boek overal, zeker nu het vervolg – Lief meisje, kwaad bloed – is verschenen. Ik besloot het boek toch maar te reserveren bij de bibliotheek en al snel zat ik helemaal in het verhaal, zo erg dat ik tijdens het surveilleren in de toetsweek leerlingen veel te lang op me liet wachten als ze een vraag hadden.

Dat waren ze: de elf boeken die ik tot nu toe las in 2021. Op dit moment lees ik het tweede deel van De Sterrensteen, waar ik ontzettend naar uitkeek, want het eerste deel was mijn favoriete kinderboek van 2020. Laat in de reacties vooral achter welk boek dat jij in 2021 las je favoriet is, wie weet voeg ik het wel toe aan mijn TBR-lijstje. 

You Might Also Like

4 Comments

  • Reply
    Audrey
    12 april 2021 at 10:51

    Fijn dat je er weer/nog bent! Vooral omdat het jou blijkbaar toch weer blij maakt trouwens :)

    • Reply
      Anneke
      12 april 2021 at 11:15

      Heel blij!
      En ook fijn dat jij mijn blog weer/nog bezoekt. :)

  • Reply
    Naomi
    12 april 2021 at 12:27

    Ah, wat leuk dat je er weer bent! (en blijft?) Ik ben benieuwd naar alle komende boekentips.

  • Reply
    Lesley
    13 april 2021 at 11:40

    ‘Home Body’ van Rupi Kaur sprak mij ook minder aan dan haar vorige twee bundels. Vooral haar eerste vond ik heel goed, maar ik las dat ook echt in een periode waarin al die topics rond liefde en liefdesverdriet mij superhard aanspraken. Met deze topics had ik dat minder, maar misschien goed ook, want er stonden er toch wel een paar zwaardere tussen dan liefdesverdriet haha.

  • Geef een reactie

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

    %d bloggers liken dit: