Literatuur en romans

Boekbespreking: Kerstmis met een staartje (L. Shane)

Kerstmis met een staartje is het tweede kerstboek dat ik dit jaar las. Ik vind het altijd heerlijk om me tegen het einde van het jaar in een of meerdere boeken in kerstsferen te verdiepen, omdat voor mij dan pas echt het kerstgevoel naar boven komt. Al eerder las ik Hemelse modder, een boek dat me helaas tegenviel. Vandaag vertel ik je of Kerstmis met een staartje beter beviel.

De inwoners van Pine Hollow beschouwen hun stadje graag als de Mary Poppins onder de steden: vrijwel perfect in ieder opzicht. En dat is het ook, tenzij je lid bent van de gemeenteraad en ervoor moet zorgen dat alles zo perfect blijft.

Als Ben door een tragisch ongeluk zijn zus en zwager verliest, trekt hij in hun huis en neemt de zorg voor hun dochter Astrid op zich. Ook biedt hij schoorvoetend aan de taken van zijn zwager in de gemeenteraad over te nemen. Dat is met kerst geen pretje: Ben wordt gedwongen een moeilijke budgetbeslissing te nemen en sluit het plaatselijke asiel. Dat neemt hondenliefhebber Ally hem niet in dank af. Zij heeft nog drie weken de tijd om voor alle viervoeters een nieuw thuis te vinden en is daarnaast vastbesloten wraak te nemen op deze harteloze ambtenaar. Maar als Ally Ben leert kennen, blijkt hij veel redelijker – en knapper – dan verwacht.

In Kerstmis met een staartje komt Ally naar het dorpje Pine Hollow, waar haar grootouders al jaren een hondenopvang hebben. De subsidie voor de opvang is echter gestopt en daarom moet er voor elke hond een nieuw baasje gevonden worden. Ally gaat hierbij helpen en vrijwel meteen aan het begin van het boek ontmoet ze Ben. Ben woont samen met Astrid, de dochter van zijn overleden zus, en hij wordt gezien als de Scrooge van het dorp.

Ally en Ben krijgen al snel een band, waarvan je als lezer natuurlijk al lang doorhebt dat het niet bij vriendschap zal blijven. Ik vond door het hele boek heen deze relatie fijn uitgewerkt, al werd het tegen het einde van het boek naar mijn smaak iets teveel opgerekt. En daarmee bedoel ik dat je al lang weet dat zij bij elkaar zullen komen, maar dat de schrijver ervoor gekozen heeft dit eindeloos te rekken.

Naast de relatie tussen Ally en Ben lees je uiteraard over de honden die baasjes zoeken. Ik vond dit soms iets te makkelijk gaan. Bijvoorbeeld wanneer twee hondjes die heel erg gehecht zijn aan elkaar binnen no time gekoppeld worden aan een echtpaar dat al meer dan 60 jaar samen is. De adopties kwamen soms bij me over alsof iedereen in het dorp te popelen stond om een hond te adopteren, zonder er al te veel over na te denken. Maar goed – het helpt natuurlijk wel mee aan het fijne kerstgevoel van het boek. Liever allemaal honden met een nieuw thuis dan dat ze in een kale opvang zitten uiteraard.

Het verhaal van Kerstmis met een staartje vond ik op zich wel prima dus. Ik merkte dat ik me er niet enorm in kon verliezen, maar dat het me wel vermaakte. Toch kwam ik niet helemaal lekker in het boek. Ik denk dat een groot deel te maken heeft gehad met de vertaling. Ik merkte al snel dat er woorden ontbraken, zinnen niet klopten of dat er rare typfouten in stonden. Het boek kwam daardoor een beetje afgeraffeld over. Daarnaast vond ik soms de dialogen ook matig. De manier waarop bepaalde gesprekken verliepen kwam bij mij vaak stroef en niet echt over. Daardoor haakte ik af en toe af. Ik vond Kerstmis met een staartje daarom ook net niet het ideale kerstboek, helaas.

 

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply
    Audrey
    14 december 2020 at 10:21

    Ik ben echt een sucker voor boeken waarin honden voorkomen, haha!

    • Reply
      Anneke
      14 december 2020 at 14:44

      Haha! Dat kan ik me wel voorstellen bij jou. :D

    Geef een reactie

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

    %d bloggers liken dit: