Literatuur en romans

Boekbespreking: Hemelse modder (G. Rasters)

Elk jaar kijk ik weer uit naar alle kerstfilms, -series en uiteraard boeken. Het liefst start ik al begin november, maar voorgaande jaren heb ik gemerkt dat mijn ‘kerst-spirit’ dan tegen de tijd dat het echt Kerstmis is al vervlogen is. Daarom vond ik dat ik dit jaar maar wat langer moest wachten, maar deze week kon ik het echt niet langer meer uithouden: ik keek twee kerstfilms op Netflix én ik las Hemelse modder van Gaby Rasters.

Hemelse modder: waar gaat het over?

De zussen Iselle en Dagmar zijn altijd close geweest. Dat ze op jonge leeftijd hun ouders verloren en op elkaar aangewezen waren, heeft hun band versterkt. Maar door de jaren heen zijn de zussen wel erg veranderd. Waar Iselle een sportschool runt en het gemis van haar ouders wegstopt in veel sporten en gezond eten, vindt Dagmar juist troost in wijn en lekkers.

Toch is er één ongezonde voorliefde die de zussen bindt: de hemelse modder die hun vader vroeger maakte. Helaas was het recept strikt geheim en hebben de zussen de vertrouwde smaak nooit helemaal kunnen nabootsen – zelfs al proberen ze het elke Kerstmis. Als hun contrasterende levensstijlen op een dag hard botsen, dreigt voor het eerst hun gezamenlijke kerst in het water te vallen. Maar in het jaar dat volgt kan veel gebeuren. Brengt het recept van hun vaders hemelse modder hen weer bij elkaar voor het jaar uit is? En wie zit er tegen die tijd nog meer aan tafel?

Flinke kerstkriebels

Dit prachtig vormgegeven boek riep bij mij meteen flinke kerstkriebels op. Ook leek mij het idee van een verhaal over twee zussen weer eens iets anders en daarom hopelijk fijner om te lezen. Ik merkte toen ik in Hemelse modder begon meteen dat het boek vlot weg las, voor ik het wist was ik over de helft en zat ik middenin het verhaal.

Moeite met bepaalde karakters

Het verhaal wist me meteen te boeien. Ik had soms wel even moeite met de karakters van bepaalde personages. Bijvoorbeeld Iselle, die steeds commentaar heeft op Dagmars gewicht. Ik vond haar hierdoor niet zo sympathiek. Aangezien het meeste van het verhaal verteld wordt vanuit haar ogen, was dat wel even lastig. Later in het verhaal is Iselle juist heel zorgzaam en cijfert ze zichzelf vaak weg, iets wat ik moeilijk kon plaatsen naast haar andere karaktereigenschappen.

Cringy taalgebruik

Waar ik me nog veel meer aan ergerde was het taalgebruik. Tijdens het lezen merkte ik al snel dat ik het boek soms wat cringy vond. Het lukte me alleen steeds niet om erachter te komen waardoor dit kwam. Hoewel ik vaak de verhaallijn leuk vond om te volgen, merkte ik dat de manier van schrijven mij soms stoorde. Ik vond het te gemaakt overkomen, zeker bij bepaalde dialogen. Dan dacht ik: dit zou nooit een echt gesprek zijn.

‘Tast toe. Er is echt meer dan genoeg. Ook voor je vriendin Kate, Iselle. En als je wilt dat ik wegga, dan zeg je het maar. Vrouwen in nood gaan voor.’
Iselle kijkt hem hoofdschuddend aan. ‘Cijfer jij jezelf altijd zo weg?’
Jorn kijkt weg. ‘Ik ben altijd onzichtbaar geweest. Dus ik weet niet beter.’

Bij zulke dialogen krijg ik een beetje het tegenovergestelde van medelijden. En zulk soort dialogen zaten er veel in dit boek. En hier heb ik nog een voorbeeld, misschien zelfs wel een beter voorbeeld:

Jorn stopt Yoes onder en geeft haar dan een kus op haar voorhoofd.
‘Tot morgen schatje.’ Hij geeft ook Iselle een kus op haar wang. ‘Bedankt. Voor alles. Beloof me dat je ook aan jezelf zult gaan denken? Dat is mijn wens voor jou.’
Ze knikt. ‘Ga jij nu maar seks hebben met mijn zus.’

Echt, toen ik dit las, had ik gewoon last van plaatsvervangende schaamte.

Kortom: Hemelse modder was zeker geen verkeerd boek. Ik vond de meeste personages leuk en de verhaallijnen waren leuk om te volgen en zeker niet al te cliché. Maar de dialogen vond ik erg afleidend en zorgden ervoor dat ik vaak niet lekker in het boek zat.

 

You Might Also Like

4 Comments

  • Reply
    Audrey
    27 november 2020 at 10:20

    Hmm, als er iets is dat mijn leesplezier verpest, is het wel dit soort taalgebruik. Ik sla ‘m dus over. Jammer, want verder klinkt het goed!

  • Reply
    Naomi
    27 november 2020 at 15:38

    De voorkant van het boek roept bij mij ook een heerlijke stemming op, maar bij het lezen van de laatste dialoog in jouw blog besloot ik dat het tijd was om af te haken. Net iets te ongeloofwaardig.

  • Reply
    Melanei
    27 november 2020 at 18:06

    Snap helemaal wat je bedoelt met Cringy… ik had het al bij deze fragmenten.

  • Reply
    Lotte
    1 december 2020 at 15:04

    Ik moet toegeven dat ik al twijfelde toen ik de achterkant van het boek las en ondanks dat je wel positief bent over het meeste van het boek, ben ik er steeds minder enthousiast over. Dus ik sla het denk ik ook over…

  • Geef een reactie

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

    %d bloggers liken dit: