Kinderboeken

Boekbespreking: De Sterrensteen #2 Het feest van de wolfmaan

De Sterrensteen #2 Het feest van de wolfmaan is het tweede deel in de boekenserie over Elfie en haar ietwat zweverige ouders. Ook dit keer gaat het verhaal over een mysterie dat Elfie, samen met haar optimistische buurjongen Mats, gaat oplossen. Dit tweede deel heeft weer een heerlijk fijne sfeer die ervoor zorgt dat je helemaal in het verhaal zit.

In dit tweede, superspannende deel van De Sterrensteen vindt een bijzondere maansverduistering plaats. Petronella laat deze kans niet voorbijgaan om een feest te geven. Volgens haar is deze volle maan namelijk de perfecte gelegenheid om edelstenen op te laden. Elfie zit helemaal niet te wachten op al die vreemde mensen bij haar thuis. En al helemaal niet als haar klasgenootjes ervan horen. De grootste pestkop wil erbij zijn om de gekke, zweverige Petronella en haar genodigden te filmen. Hoe houdt Elfie dat tegen? Dan wordt er ook nog ingebroken in het dorp en verdenken Elfie en Mats één van de maanfeest-gasten…

Welke gast is (on)schuldig?

Het feest van de wolfmaan deed me denken aan het bordspel Mr. Jack, waarin je meerdere personages tegenkomt die allemaal verdacht zijn. Je moet dan, door de personages te verschuiven, erachter zien te komen wie de dader is, voordat deze weet te vluchten. In dit boek komen er meerdere gasten naar het feest dat Elfies ouders organiseren. Wanneer alle feestgangers in hetzelfde dorpje zijn, wordt er ingebroken en Elfie ontdekt al snel dat de dader een van de gasten van haar ouders zou kunnen zijn. Als lezer ben je dus, samen met Elfie en Mats, op zoek naar welke gast (on)schuldig is door steeds meer informatie over hen te verzamelen.

Uitgediepte personages

Er komen flink wat nieuwe personages aan bod in dit tweede deel. Toch weet Van Kempen de personages allemaal zo neer te zetten dat ik totaal geen moeite had om ze uit elkaar te houden. Al vrij snel had ik een duidelijk beeld van wie wie was en zag ik ze ook voor me tijdens het lezen. Fijn, want hierdoor was het ook makkelijker om te onthouden welke informatie ik wist over de gasten en om dus samen met Elfie de dader op te sporen.

Snelle ontknoping

Echt een goede detective ben ik echter niet, want ik had totaal geen idee wie het kon zijn en ik werd dus flink verrast aan het einde van het boek. Dat einde ging misschien wel redelijk snel, want voor ik het wist was bekend: wie de dader was, waarom hij/zij het gedaan had en hoe hij/zij het had aangepakt. De ontknoping had wat mij betreft wat trager gemogen, maar als ik bedenk dat het een kinderboek is en ik niet echt de aangewezen doelgroep ben, dan vind ik de ontknoping wel een fijn tempo hebben.

Ik hoop vooral dat we nog veel meer gaan lezen over Elfie en haar ouders, want dit tweede deel wist mij weer te boeien en was, ondanks de terugkerende elementen, vernieuwend om te lezen.

 

You Might Also Like

No Comments

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: