Kinderboeken

Boekbespreking: De geest en het meisje (L. Strange)

1899. De graaf van Gosswater overlijdt. De twaalfjarige lady Agatha, Aggie, wordt uit haar ouderlijk huis gezet door haar wrede neef Clarence. Een ander thuis heeft ze nooit gehad. Het statige landhuis moet ze achterlaten voor een boerenstulp. Daar woont een vreemdeling die beweert haar echte vader te zijn. En bovendien waart er op de oevers van het Gosswater een geest rond. De geest van een rusteloze jonge vrouw. Heeft zij iets te maken met Aggies afkomst?

In De geest en het meisje wordt lady Agatha uit haar ouderlijk huis (een statig landhuis) verbannen als na het overlijden van haar ouders blijkt dat zij helemaal niet haar echte ouders waren. Ze komt terecht in een oud, vervallen hutje, waar Thomas Walters woont, haar echte vader (volgens neef Clarence). Agatha, die zichzelf nu Aggie noemt, laat het er niet bij zitten en wil antwoord krijgen op die ene vraag: wie zijn nou écht haar ouders?

Iets duisterder

Deze vraag staat centraal in De geest en het meisje, het derde boek van Lucy Strange dat ik las. Inmiddels is haar schrijfstijl me bekend en weet ik wat me te wachten staat wanneer ik een boek van haar opensla. Wel was dit keer de sfeer anders, duisterder, iets wat ik absoluut kon waarderen.

Grote raadsels

In de boeken van Lucy Strange gaat het vaak over kinderen die grote raadsels willen oplossen, of die achter oude familiegeheimen komen. In De geest en het meisje volg je dus Aggie, die niet zomaar accepteert dat zij door haar neef Clarence uit het landhuis wordt verbannen. Deze zoektocht naar antwoorden is makkelijk te volgen en blijft spannend tot het einde, misschien ook wel door de geestverschijning die Aggie af en toe ziet.

Belangrijke details

Sommige details die in het begin van het boek verteld worden en later belangrijk bleken te zijn, had ik niet onthouden, waardoor ik soms de draad van het verhaal een klein beetje kwijtraakte. Maar dat had eerder te maken met mijn eigen concentratie (ik geef de laatste weken van het schooljaar de schuld) dan met de schrijfstijl van Lucy Strange. De opbouw van het boek is juist goed en vooral die kleine details maken het verhaal interessant.

Boeiende personages

Daarnaast waren het vooral de personages die mij geboeid wisten te houden. Ik merkte al snel dat ik echt om Aggie gaf en dat ik net zo goed als zij wilde weten wat er nou precies aan de hand was, waardoor ik actief aan het mee puzzelen was en af en toe mezelf een schouderklopje mocht geven wanneer ik het bij het rechte eind had (al gebeurde dat niet zo vaak…).

Met De geest en het meisje heeft Lucy Strange weer een mooi verhaal neer weten te zetten, een verhaal waarin het niet alleen gaat om het oplossen van een mysterie, maar waar ook de personages je vrienden worden. Aanrader!

 

You Might Also Like

No Comments

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: