Kinderboeken

Boekbespreking: De boom met de bittere bladeren (R. Erica)

De boom met de bittere bladeren is een boek met een prachtig omslag, waarin een verhaal zit met een goede boodschap. Helaas kwam die boodschap voor mij niet heel goed uit de verf en in deze bespreking zal ik proberen uit te leggen waarom.

De boom met de bittere bladeren: waar gaat het over?

De zeventienjarige Maridadi werkt op de markt in Rwanda. Het liefst zou ze studeren aan de universiteit, maar daar is geen geld voor. Alle dagen lijken hetzelfde. Totdat Puck opduikt: een Nederlandse studente die Maridadi vraagt voor haar te tolken. Dit zet een stroom van gebeurtenissen in gang. Veertien jaar na de genocide begint Maridadi vragen te stellen bij haar verleden – en vooral bij haar moeders dood tijdens deze inktzwarte periode. Is het wel waar wat de volwassenen haar hebben verteld? Dan stuit Maridadi op een familiegeheim dat haar diep schokt. Hoe bepaalt ze haar positie in het spanningsveld tussen daders en slachtoffers? En lukt het haar om achterhalen wat er met haar moeder is gebeurd?

Een (onbelangrijk?) bijpersonage

In De boom met de bittere bladeren gaat de zeventienjarige Maridadi dus op zoek naar haar verleden, nadat zij de Nederlandse Puck is tegengekomen. De rol van het personage Puck bleef mij het hele boek vaag. In het begin van het verhaal zorgt zij er inderdaad voor dat Maridadi zich dingen gaat afvragen over haar moeder, maar dit had natuurlijk ook op een andere manier gekund. Zeker aangezien Puck verder in het verhaal gewoon niet zo belangrijk is, ze sturen elkaar zo af en toe een e-mail met een update. Ik denk dat een ander bijpersonage het verhaal sterker had kunnen maken.

Het verleden van Rwanda

Het verleden van Rwanda speelt de belangrijkste rol in het boek en ik vond het ook absoluut heel interessant om hierover te lezen. Maar wat was het jammer dat er zo weinig informatie naar voren kwam. Ik kon veel gevoelens en gedachtes van Maridadi vaak niet goed plaatsen, omdat ik een stuk achtergrond en begrip van de cultuur miste. Uiteraard is het boek niet bedoeld als geschiedenisboek, maar wat meer informatie vooraf had mij wel geholpen om me beter in te kunnen leven in Maridadi en de mensen om haar heen.

Missende kennis van de geschiedenis en cultuur

Het lijkt me ook lastig om een boek te schrijven over een land met een, voor mij en waarschijnlijk veel andere lezers, onbekende geschiedenis en daarnaast ook een totaal andere cultuur. Want hoe zorg je ervoor dat je zo authentiek mogelijk schrijft, zonder dat het voor de lezers te moeilijk wordt om zich in te leven? Voor mij waren de missende kennis van de geschiedenis en de cultuur echt een obstakel. Ik begreep veel omgangsvormen niet en ondanks dat ik me dan wel kon indenken dat ik hier las over een cultuur die zo anders is dan die van mij, was het vaak ook fijn geweest om in het boek zelf daar wat informatie over te krijgen – al denk ik dat dit misschien ook de reden was waarom Puck in het begin van het boek aanwezig was, om deze verschillen aan te tonen. Misschien dat dan een andere opbouw van het verhaal ervoor had gezorgd dat dit beter uit de verf kwam.

 

You Might Also Like

No Comments

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: