Kinderboeken

Boekbespreking: De eik was hier (B. Dumon Tak)

Potjandikkie, wat kan recenseren soms toch moeilijk zijn. Dan voel ik met mijn hele wezen dat ik een boek fantastisch vond, maar krijg ik niet in woorden uitgelegd waarom en wat het dan met me deed. Helemaal bij een filosofisch boek zoals De eik was hier, dat op een hele toegankelijke manier je laat nadenken over hollen en stilstaan – een onderwerp dat ik ook nog eens interessant en belangrijk vind, waardoor het me misschien nog meer deed.

‘Is stilstaan erg, vroeg ik me af.’
‘Best wel.’
‘Leg uit.’
‘Als je stilstaat kom je niet ver.’
‘Dus jij vindt dat ik als boom niet ver kom.’
‘Nou ja, het is maar hoe je het bekijkt.’
‘Hoe moet ik het bekijken, dan?’
[…]
‘Nou, je kunt er behoorlijk oud mee worden. Je komt dan wel niet ver van de plek waar je staat, maar wel heel ver in de tijd, verder dan zo ongeveer alles wat leeft. Dus als je het op die laatste manier bekijkt, kun je zeggen dat je als boom wél heel ver komt.’

Bibi Dumon Tak laat in haar boek een eik aan het woord en niet zo maar een eik, maar een eik die echt bestaat. Bij de A58 staat hij tussen de banen in. Dat was niet altijd zo, nee, vroeger was daar een bos en stond de eik gezellig met andere bomen, terwijl er dieren tussen hen in woonden. Nu is hij alleen. De auto’s razen voorbij of soms staan ze juist stil en kan hij gesprekken van mensen opvangen. “Het is weer hollen of stilstaan vandaag,” zeggen ze dan. En de eik, die weet veel van stilstaan.

Links en rechts razen nu auto’s voorbij, en twee keer per dag staat er een file. ‘s Ochtends en ‘s middags. Dan staat al dat blik net als ik zo’n beetje wortel te schieten. En die mensen in hun auto’s maar klagen. Ze klagen tegen iemand die naast hen zit, of ze klagen in een apparaatje. En weet je wat ik dan denk? Ik denk: hallo mensen, wat is er mis met een beetje stilstaan? Je knalt nergens tegenop en je maakt geen brokken. Bovendien heb je tijd om na te denken, tijd om om je heen te kijken. En je hebt tijd om rustig oud te worden.

Gelukkig is hij niet helemaal alleen. Hij wordt elke dag bezocht door de gaai. Die is niet altijd even vriendelijk, maar toch zijn ze wel gesteld op elkaar. De gaai noemt hem eikel, waar ik wel even om moest grinniken. De eik vertelt vaak lange, filosofische verhalen aan de gaai en de gaai, tsja, die doet zijn best om het allemaal te snappen, maar soms vindt hij ook gewoon dat de eik(el) te veel kletst.

Omdat de eik tussen de banen van de snelweg in staat, moet er af en toe even naar hem gekeken worden. De mensen kijken dan of hij genoeg water en voeding krijgt. En of hij verder nog gezond is en niet gaat omvallen. Dat is wel spannend, want het lijkt erop dat het niet lang meer gaat duren voordat de eik omgezaagd moet worden.

Ik herinner me van vroeger dat er wel eens mensen hun naam met een mens in onze bast kerfden. Dan stond er ineens: Peer was hier. Of je kreeg een hartje in je stam gekrast. We deden er jaren over om er een nieuw stuk schors overheen te laten groeien. Maar goed, de ene mens haalt je neer, en de andere aanbidt je. Dat heb je met gaaien nooit. Of met kevers, of met uilen. Die doen wat ze altijd doen. De ene soort begraaft je eikels, de andere soort vreet je bladeren op of bouwt een hol in je stam. Maar ze gooien hun gedrag niet door elkaar.

Het hele boek zit vol met verhalen van de eik, die daardoor zijn wijsheid laat doorschemeren. Ze zetten je als lezer aan het denken, vooral over hoe we toch met z’n allen maar doorgaan en weinig stilstaan. Dat we daar ook meer waardering voor mogen hebben. De eik was hier was het filosofisch kinderboek tijdens de Maand van de Filosofie, maar wat mij betreft lezen we het allemaal, want je kunt er veel uit halen en het geeft ons een prachtige kijk op hoe het leven ook geleefd kan worden.

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply
    Lotte
    5 mei 2021 at 14:55

    Dat klinkt als een héél mooi en bijzonder boek! Het staat meteen op mijn to read-lijstje. :)

  • Geef een reactie

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

    %d bloggers liken dit: